Εξαντλημένο στον εκδοτικό οίκο
ISBN:
9789600324723
Κατηγορίες:
Έτος κυκλοφορίας
Εκδότης
«Ήταν ένα γελαστό απόγευμα -ή τουλάχιστον έτσι έμοιαζε εκείνη την ώρα γύρω στις 5, που η Νεφέλη και ο Αλέξης όρμησαν μέσα στο μικρό μπαρ της ανατολικής πτέρυγας του αεροδρομίου. Όρμησαν -είναι η σωστή λέξη. Εδώ και 20 λεπτά σεριάνιζαν στο αεροδρόμιο χωρίς ν` αποφασίζουν πού θ` αράξουν. Εκείνη με τα κόκκινα μακριά μαλλιά της, ξέπλεκα στους ώμους, και τα άσπρα γάντια της -παράξενο θέαμα μέσα στο αυγουστιάτικο απομεσήμερο. Εκείνος με ένα τζιν κι ένα πουκάμισο. `Νιόπαντροι;` είχε ρωτήσει η συνοδός στις Αναχωρήσεις Εξωτερικού βλέποντας τα κόκκινα τριαντάφυλλα στην αγκαλιά της Νεφέλης, κι εκείνοι είχαν κοιταχτεί γελαστά στα μάτια χωρίς ν` απαντήσουν. Πάντα τους άρεσε να κοιτάζονται γελαστά στα μάτια. Ή καμιά φορά να ξεσπάνε στα γέλια χωρίς λόγο. Το γέλιο ήταν ο ερωτικός τους κώδικας εδώ και 10 χρόνια. Το `χαν ανακαλύψει πριν ακόμη ανακαλύψουν ο ένας τον άλλο... `Ήρθατε νωρίς`, είχε πει η συνοδός κόβοντας το απόκομμα απ` το εισιτήριο της Νεφέλης. Και μετά, κοιτάζοντας τον Αλέξη: `Έχω διαβάσει όλα σας τα βιβλία` είπε. `Όλα αυτά που περάσατε... Όλα αυτά που σας έκαναν στη φυλακή...`. Κοίταξε τη Νεφέλη: `Πώς τα άντεξε;`. Ξανακοίταξε τον Αλέξη: `Πώς τα αντέξατε;`. Αλλά ο Αλέξης είχε το γελαστό του βλέμμα πάνω στη Νεφέλη. Έσκυψε και πήρε από κάτω τη μικρή δερμάτινη βαλίτσα. Με τ` άλλο χέρι έψαξε να βρει το χέρι της. `Πάμε;` είπε. Όλα αυτά είχαν γίνει πριν από 20 λεπτά».
Το «Ένα γελαστό απόγευμα» γράφτηκε πρώτη φορά σαν θεατρικό έργο λίγο μετά τη μεταπολίτευση και πήρε το δεύτερο Κρατικό Βραβείο το 1977. Αργότερα έγινε ταινία με τον Νίκο Κούρκουλο και την Μπέττυ Λιβανού.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
Ο Φρέντυ Γερμανός (1934-1999) γεννήθηκε στην Αθήνα με καταγωγή από τη Μυτιλήνη. Σπούδασε στην τότε Πάντειο Ανωτάτη Σχολή και στη Σχολή Δημοσιογραφίας Όλσον. Μιλούσε αγγλικά και γαλλικά. Μπήκε στο γράψιμο από 18 χρόνων. Ξεκίνησε παίρνοντας το δεύτερο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Διηγήματος, που καθιέρωσε ο Mπάμπης Kλάρας στη "Bραδυνή". Από το 1953 ως ελεύθερος ρεπόρτερ ανέλαβε πολλές δημοσιογραφικές αποστολές σε διάφορες χώρες για λογαριασμό εφημερίδων και περιοδικών. Εργάστηκε ως ρεπόρτερ στην "Ελευθερία" (1954-1960), ως χρονογράφος στη "Mεσημβρινή" (1960-1967) της Ελένης Bλάχου, στην "Απογευματινή" (1968-1973) για να κλείσει τον δημοσιογραφικό κύκλο του στην "Ελευθεροτυπία" (1975-1990), απ΄ την οποία παραιτήθηκε ("πρόωρα", είπαν μερικοί) για να αφοσιωθεί στο γράψιμο. Έγινε γνωστότατος ως ευθυμογράφος με πηγαίο χιούμορ, παρατηρητικότητα και πρωτότυπο ύφος. Tο 1964 βγήκε το πρώτο του βιβλίο από τις εκδόσεις "Γαλαξίας", με μικρά χιουμοριστικά διηγήματα, τα οποία "δεν ήταν ακριβώς χιουμοριστικά, ούτε ακριβώς διηγήματα". Ήταν το "Mε συγχωρείτε, λάθος", το οποίο έφτασε τα 150.000 αντίτυπα τα επόμενα χρόνια. Έγραψε συνολικά 25 βιβλία τα οποία τον περιέλαβαν στη συντροφιά των πιο πολυδιαβασμένων Ελλήνων συγγραφέων του καιρού μας. Ο ίδιος πίστευε ότι η συγγραφική του καριέρα άρχισε ουσιαστικά το 1978, όταν έγραψε τον "Εχθρικό πλανήτη", μια σειρά από φανταστικά διηγήματα, κι ένα χρόνο αργότερα το "Ένα γελαστό απόγευμα". Tο 1985, με το ιστορικό του μυθιστόρημα "Ακριβή μου Σοφία", άνοιξε έναν καινούργιο κύκλο που συνεχίστηκε με τα βιβλία "Η εκτέλεση", 1986, "΄Ελλη Λαμπέτη", 1996, "Τερέζα", 1997, κ.ά. "Το αντικείμενο", που αναφέρεται στη ζωή του Νίκου Ζαχαριάδη, είναι το τελευταίο του χειρόγραφο που εκδόθηκε, το 2000.
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα